MEHMET ALİ ERÖKSÜZ
UYAN EMEKÇİ KARDAŞIM

Uyan kendine gel emekçi gardaş
Alnının terini çaldırıyorsun
Seni esir almış gözündeki yaş
Ağlarken düşmanı güldürüyorsun

Nerede sendeki o çatal yürek
O sendeki azim o çelik bilek
Bedenin uçuyor çürümüş direk
Tarihten adını sildiriyorsun

Seni söyler idi geçen her asır
Silindi mi yoksa elinde nasır
Vurdumduymazlığa olmuşsun esir
Sen kendi kendini öldürüyorsun

Zengini bey eden senin emektir
Baban deden buna açık örnektir
Sessiz kalmak kabullenmek demektir
Derdini kimlere bildiriyorsun

Nasıl susuyorsun sinen yandıkça
Yavrun utanmaz mı seni andıkça
Gaflet uykusundan uyanmadıkça
Her gün umudunu solduruyorsun

Sefil ERÖKSÜZ’üm bitsin bu cefa
Emekçiler birlik olsun saf safa
Seni sömürenler sürerken sefa
Duru suya ekmek daldırıyorsun

Eklenme Tarihi:  20.01.2008           Okunma: 76      Şairin Tüm Şiirleri