FAHRETTİN DÖNMEZ

SEVDİĞİME CANIM VEREMEDİM Kİ


Bu dünyada yaşamak mı bizim ki
Dostluk ağlarını öremedim ki
Keyfimce kurulup tahta sedire
Sevdiğime "canım" veremedim ki

Yanımda dar günde dost bulamadım
İstedim ama hiç mutlu olmadım
Rüya görüp sevdalara dalmadım
Sıcacık yatağa giremedim ki

Yalnızlara yaren olmak istedim
Hastalara derman olmak istedim
Yiğitlerle harman olmak istedim
Kimseye halini soramadım ki

Herkes kendi kabuğuna çekilmiş
İçine kapanmış öne eğilmiş
Anasına bile evlât değilmiş
Paylaşmayı bilen göremedim ki

Birine güvenmen kandın demektir
Paçayı kaptırdın yandın demektir
Temmuzda üşüdün dondun demektir
Ben de hiç hayıra yoramadım ki

Aşık olmak hayal olmuş düş olmuş
“Çıkmak” marifet ki aşklar boş olmuş
Her gün başkasıyla uçmak hoş olmuş
Aşkın durağında duramadım ki

Fahrettin’im işin gücün safsata
Alan memnun satan memnun “git öte”
Kediler saldırmış bil ki çiğ ete
Tüfeğim bozulmuş vuramadım ki

Eklenme Tarihi:  20.01.2008           Okunma: 70      Şairin Tüm Şiirleri