kara geceleri yarmı belledin
onu unutmayı armı belledin
dünyada kavuşmak varmı belledin
ne diye yollara düşersin gönül

atmadımı seni yerlere vurup
ne diye beklersin kuşlardan sorup
ne olur birazcık nefes al durup
ne diye peşinden koşarsın gönül

sözüm kar etmiyor laftan bilmezsin
onu defterinden neden silmezsin
sürünürsün bir köşede ölmezsin
ne diye silkinip coşarsın gönül

kuş olup kafesten uçarsın bir gün
bu yalan dünyadan göçersin bir gün
ecel şerbetini içersin bir gün
ne diye çileyle yaşarsın gönül

karayel`im yetmedimi yandığın
düşman çıkmadımı dostun sandığın
kalmamış gururun, yok hiç utandığın
ne diye dağları aşarsın gönül